Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFRENCÎ (EFRENCİYYE): | Frenklere yani Avrupalılara mahsus ve aid. Frengi hastalığıyla alâkalı ve münasebetdar. |
| İçerisinde 'EFRENCÎ (EFRENCİYYE)' geçenler | |
| İçerisinde 'EFRENCÎ (EFRENCİYYE)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFRENC : | (Fr: Franc. dan) Bu kelime, Ortaçağda teşekkül ederek, o sıralarda Frankların ve bilhassa Charlemagne'in hükmü altında bulunanlara ve zamanla genişleyerek bütün Avrupalılara denmiştir. Frenk. Avrupalı ve hasseten Fransız. |
| EFRA' : | İşi gücü olmayan adam. Boş dolaşan kişi. * Kuruntulu, vesveseli adam. * Başının saçı tamam olan kimse. (Müe: Für'â) |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |