Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFRUG: | f. şu'le, nur, ziya, ışık. |
| İçerisinde 'EFRUG' geçenler | |
| MEFRUG: | (C.: Mefârig) (Ferağ. dan) Başkasına bırakılmış, feragat edilmiş. |
| MEFRUGÜN BİH: | Bir kimseye bırakılan şey. |
| MEFRUGÜN LEH: | Kendisine bir şeyin mülkiyeti ve tasarruf hakkı bırakılmış olan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFRUHTE : | f. Şu'lelenmiş, parlamış, ziyalanmış, nurlanmış, ışıklanmış, aydınlanmış. * Yanmış, tutuşmuş. |
| EFRA' : | İşi gücü olmayan adam. Boş dolaşan kişi. * Kuruntulu, vesveseli adam. * Başının saçı tamam olan kimse. (Müe: Für'â) |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |