| Kelime | Anlam |
|---|
| EFSA: | f. Sihirbaz. Efsuncu. İnsanı teshir edici. |
| EFSAH: | Daha fasih. En fasih. Pek çok güzel ifade. |
| EFSAH-I FÜSEHÂ: | Fasih ve güzel konuşanların en fasihi ve güzeli. |
| EFSAK: | En fâsık, çok edepsiz. |
| EFSAL: | (Fesl. C.) Alçak, âdi ve aşağılık kişiler. |
| EFSANE: | Masal. Uydurulmuş yalan hikâye. |
| EFSANE-CUYÎ: | f. Masal, efsane arayıcılık. |
| EFSANE-GU(Y): | Masal söyleyen, efsane anlatan. |
| EFSANE-PERDAZ: | f. Hikâye yazan, masal uyduran, meddah, romancı. |
| EFSAR: | f. Yular. |
| İçerisinde 'EFSA' geçenler |
|---|
| EFSAH: | Daha fasih. En fasih. Pek çok güzel ifade. |
| EFSAH-I FÜSEHÂ: | Fasih ve güzel konuşanların en fasihi ve güzeli. |
| EFSAK: | En fâsık, çok edepsiz. |
| EFSAL: | (Fesl. C.) Alçak, âdi ve aşağılık kişiler. |
| EFSANE: | Masal. Uydurulmuş yalan hikâye. |
| EFSANE-CUYÎ: | f. Masal, efsane arayıcılık. |
| EFSANE-GU(Y): | Masal söyleyen, efsane anlatan. |
| EFSANE-PERDAZ: | f. Hikâye yazan, masal uyduran, meddah, romancı. |
| EFSAR: | f. Yular. |
| HATIR-I NEFSANÎ: | Tas: Dünya ve nefis muhabbetinin cismanî kuvvete galebesi. |
| HEVESÂT-I NEFSÂNİYE: | Nefsin hevesleri, arzuları ve kötü istekleri. |
| HUZUZÂT-I NEFSÂNİYE: | Nefse hoş gelen şeyler. |
| MAR-EFSA: | f. Yılan tutan, yılan efsuncusu. * Yılan sokmuş kimseyi tedâvi eden kişi. |
| MEFSAH: | Geniş olacak yer. |
| MEFSAH: | Bozma. * Feshedecek, bozacak yer. |
| MEFSAKA: | (Fısk. dan) Günah işlenen yer. |
| NEFSA: | (C.: Nefsâvât-Nüfüs-Nifâs-Nevâfis) Yeni doğum yapmış kadın. Loğusa. |
| NEFSANÎ: | Bedenî arzu ve isteklerle alâkalı. Zaruret olmadığı hâlde keyf için olan istek ve arzuya ait. Kendine ait ve mensub. |
| NEFSANİYET: | Nefsini çok beğenmişlik. * Gizli düşmanlık, garez, kin. |
| SEFSAF: | (C.: Sefâsif) Alçak, kemter şey, hakir iş. * Un elerken elekten kalkan toz. |
| TARAB-EFSÂ: | f. Neşe ve ferahlığı artıran. |
| TEFSA': | Kesmek. * Eskimek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EFSAH : | Daha fasih. En fasih. Pek çok güzel ifade. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |