Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EFZA': | (Fezâ. C.) Korku ile bağırıp çağırmalar. |
| EFZA: | f. (Sonlarına eklenen kelimelere) Artıran, çoğaltan mânasını verir. Meselâ: Hayret-efzâ $ : Hayret verici, hayret artıran. |
| EFZA': | Şiddetli, katı, eşed. |
| EFZAR: | f. Ayakkabı, kundura. Gemi yelkeni. Yemeklere koku ve tad vermesi için konulan baharat. San'atkârların kullandıkları san'at âletleri. |
| EFZAYİŞ: | f. Artma, çoğalma, tezayüd, tekessür. |
| İçerisinde 'EFZA' geçenler | |
| EFZA': | (Fezâ. C.) Korku ile bağırıp çağırmalar. |
| EFZA': | Şiddetli, katı, eşed. |
| EFZAR: | f. Ayakkabı, kundura. * Gemi yelkeni. * Yemeklere koku ve tad vermesi için konulan baharat. * San'atkârların kullandıkları san'at âletleri. |
| EFZAYİŞ: | f. Artma, çoğalma, tezayüd, tekessür. |
| FERAH-EFZA: | (Ferah-fezâ) f. Sevinç artıran, ferah artıran, safalı, iç açıcı. |
| FEYZ-EFZA: | f. Feyiz artıran, bollaştıran. |
| HAYAT-FEZA (EFZA): | f. Hayat artırıcı, hayat bahşedici. (Bak: Fezâ) |
| HÜZN-EFZA: | f. Keder ve hüzün arttıran. |
| KASVET-EFZA: | f. Kasvet ve iç sıkıntısı veren. |
| KEDEREFZÂ: | f. Keder ve sıkıntı veren. Keder verici. |
| MEFZA': | Korku. Korku yeri. * Sığınacak yer. |
| MEFZAHA: | Rezilliğe ve kepâzeliğe sebebiyet veren şey. |
| MESERRETEFZÂ: | f. Meserret. Sevinç ve süruru arttıran. |
| NEFEZA (NEFZA): | (C: Nefâyız) Düşmanın ahvâlini bilmek için dolaşan kavim. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| NÜZHET-EFZÂ: | f. Eğlenceli ve gönül açacak yer. |
| NEŞAT-EFZA: | f. Neşe ve sevinç artıran. |
| PAY-EFZAR: | f. Ayakkabı. |
| RAHAT-EFZA: | f. Rahat arttıran. |
| REVNAK-EFZA: | f. Bir şeyin parlaklığını artıran. Güzelleştiren. |
| RUH-EFZA: | f. Cana can katan. Canlılık veren. (Ruhfeza da denir) |
| ŞEREF-EFZA: | f. Şeref artıran. |
| ŞEVK-EFZÂ: | f. şevklendiren, neşe artıran. |
| ŞEVK-EFZÂ: | f. Şevklendiren, neşe artıran. |
| VECD-EFZÂ: | f. Vecdi artıran, heyecanı çoğaltan. |
| VEFZA: | (C: Evfaz) Ok yayı konulan ve beylik denilen kap. |
| YE'S-EFZA: | Kederi, ye'si ve elemi artıran. |
| ZÎB-EFZA: | f. Güzelleştiren, süsü artıran, güzelliği çoğaltan. |
| ZULMET-EFZÂ: | (Zulmet-fezâ) Karanlığı artıran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EFZA' : | (Fezâ. C.) Korku ile bağırıp çağırmalar. |
| EF'A : | Engerek yılanı. * Mc: Fena huylu, tabiatı kötü olan adam. |