Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EGANN: | Sözü burnu içinden söyleyen, burnundan konuşan. Otlu dere. |
| İçerisinde 'EGANN' geçenler | |
| MÜTEGANNİ: | Teganni eden. Terennüm eden. |
| MÜTEGANNİC: | (Ganc. dan) Nazlanan, naz gösteren. |
| MÜTEGANNİM: | Bir şeyi ganimet bilen. * Koyun şeklinde görünme. |
| MÜTEGANNİYANE: | f. Teganni ederek. Terennüm ederek. |
| TEGANNUS: | Tatsız olmak. |
| TEGANNUC: | (C.: Tegannücât) (Ganc. dan) Nazlanma. |
| TEGANNÜM: | Koyunlaşma. Koyun postuna bürünüp kendisini koyun gibi gösterme. |
| Zİ'B-İ MÜTEGANNİM: | Koyun postuna girmiş kurt. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EGANİ : | (Ugniyye. C.) Nağmeler, şarkılar, türküler, âhenkler. |
| EGALİT : | (Uglute. C.) İnsanı yanıltacak hatalı sözler, yanlış kelâmlar. |