Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EGARR: | Çok parlak ve kıymetli. Beyaz şey. İşi güzel ve hatırlı olan kimse, aziz ve şerefli. (Müennesi daha çok müsta'meldir: Şeriat-ı Garrâ gibi.) |
| İçerisinde 'EGARR' geçenler | |
| MÜTEGARRİB: | (C.: Mütegarribîn) (Gurbet. den) Gurbete çıkan. |
| MÜTEGARRİBÎN: | (Mütegarrib. C.) Gurbete çıkanlar. |
| MÜTEGARRİR: | Gururlanan, güvenilmeyecek şeye güvenen. |
| TEGARRÜB: | (Gurbet. den) Gurbete çıkma. |
| TEGARRÜD: | (C.: Tegarrüdât) Kuşun hoş ve nağmeli bir şekilde ötmesi. |
| TEGARRÜR: | Gururlanma, kibirlenme. * Kaynamak. * Galeyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EGARE : | f. Kandırma, kışkırtma, teşvik etme. |
| EGALİT : | (Uglute. C.) İnsanı yanıltacak hatalı sözler, yanlış kelâmlar. |