| Kelime | Anlam |
|---|
| EHİL: | (Bak: Ehl) |
| EHİLLA: | Dostlar, kardeşler. (Bak: Ahillâ) |
| EHİLLE: | (Hilâl. C.) Hilâller. Yeni hilâl şeklinde olanlar. |
| İçerisinde 'EHİL' geçenler |
|---|
| EHİLLA: | Dostlar, kardeşler. (Bak: Ahillâ) |
| EHİLLE: | (Hilâl. C.) Hilâller. Yeni hilâl şeklinde olanlar. |
| FEHÎL: | Kerim, cömert adam. Ulu ve kuvvetli kimse. |
| KEHİL: | (Kehile) Sürme çekilmiş göz. Sürmeli göz. |
| KEHİLA: | Gözleri yaradılıştan sürmeli olan kadın. |
| MEHÎL: | Korkulu yer. Korkunç ve tehlikeli yer. |
| MÜBTEHİL: | Yalvaran. Dua ederek dileyen. |
| MÜKTEHİL: | (Kuhl. dan) Kendi gözlerine sürme çeken. * Otluk veya çimenle yemyeşil olan. |
| MÜNTEHİL: | Yüz suyunu döken. |
| MÜRTEHİL: | (Rıhlet. den) Göç eden, irtihal eden. Dünyadan göçen, ölen. |
| MÜSTEHÎL(E): | (C.: Müstehilât) (Havl. den) Mânâsız ve boş şey. * Mümkün olmayan, imkânsız şey. |
| MÜSTEHİLAT: | (Müstehil. C.) (Havl. den) Mümkün olmayan şeyler, kabil olmayan şeyler. * Mânasız, saçma şeyler. |
| MÜSTEHİLL: | (Helâl. den) Helâllaşan. Helâllık dileyen. |
| MÜSTEHİLL: | Hilâl şeklinde görünen. * Yeni doğmuş. |
| NA-EHİL: | f. Ehliyetsiz, beceriksiz. Ehil olmayan. |
| SEHİL: | Bükülmemiş iplik. * Bir kat bükülmüş iplik. * İpliği bir kat olan bez. * Eşeğin göğsünden gelen hırıltı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EHİLLA : | Dostlar, kardeşler. (Bak: Ahillâ) |
| EHİBBA : | (Habib. C.) Habibler, dostlar, sevgililer. |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |