Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHACÎ: | (Uhcüvve. C.) Bilmeceler, bulmacalar, yanıltmacalar. |
| İçerisinde 'EHACÎ' geçenler | |
| MEHACİM: | (Mihcem. C.) Hacamat şişeleri. * Çekip emmeye yarayan âletler. |
| MÜTEHACİ: | (Hicv. den) Bir kimseyi hicveden, yeren. |
| MÜTEHACİM: | Birbirine hücum eden, saldıran. |
| MÜTEHACİMÂNE: | f. Birbirine saldırır ve hücum eder şekilde. |
| MÜTEHACİMÎN: | (Mütehacim. C.) Birbirine hücum edenler, saldıranlar. |
| MÜTEHACİYANE: | f. Hicvedercesine. |
| ŞEHACİR: | Rahm. |
| TEHACİ: | (Hecâ. dan) Hicivleşme. * Hicvetme, yerme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHACC : | Pek katı, çok sert şey. |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |