Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHAKK: | Daha haklı, pek haklı. Daha doğrusu. En hakiki.(Ey talib-i hakikat, madem hakta ittifak, ehakta ihtilaftır. Bazan hak, ehaktan ehaktır. Hem de olur hasen, ahsenden ahsen. S.) |
| İçerisinde 'EHAKK' geçenler | |
| MÜTEHAKKIK: | Tahakkuk eden, doğruluğu meydana çıkan. |
| MÜTEHAKKİD: | Kin tutan, kindâr. |
| MÜTEHAKKİM: | Zorba, zorbalık eden, tahakküm eden. Hâkimlik taslayan. |
| MÜTEHAKKİMÂNE: | f. Mütehakkim bir surette. Tahakkümle, zorbalıkla. |
| MÜTEHAKKİMÎN: | (Mütehakkim. C.) Zorbalar. Tahakküm edenler. Mütehakkimler. |
| TEHAKKÜM: | (Bak: Tahakküm) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |