Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHAMM: | Yakın. Kara, esved. |
| İçerisinde 'EHAMM' geçenler | |
| MEHAMM: | (Mühim. C.) Mühim şeyler. Kıymetli işler. Umur-u azime. * Düşündürücü şeyler. |
| MEHAMMŞİNÂS: | f. İşinin ehli. İşden anlıyan. |
| MÜSTEHAMM: | Sıcak su mevzii, hamam. |
| MÜTEHAMMIZ: | (Humz. dan) Ekşiyen, tahammüz eden. |
| MÜTEHAMMİ: | Kendini koruyan, kendini himaye eden. |
| MÜTEHAMMİK: | (Humk. dan) Ahmak gibi konuşan veya ahmakçasına hareketlerde bulunan. Ahmaklaşan. |
| MÜTEHAMMİL: | Tahammül eden, katlanıp sabır ile kabul eden. Dayanabilen, kaldırabilen. |
| MÜTEHAMMİLÂNE: | f. Yüklenerek. * Tahammül ederek, dayanarak. |
| MÜTEHAMMİLÎN: | (Mütehammil. C.) Tahammül edenler. Katlanıp sabrederek kabul edenler. Dayanabilenler. Kaldırabilenler. |
| MÜTEHAMMİR: | Tahammür eden, ekşiyen. Mayalanan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |