Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHVA: | (Havvâ. dan) Siyah. Kararmış olan. |
| EHVA: | (Heva. C.) Nefsin istek ve arzuları. Muhabbetler. Hahişler. Kasdetmek. Atmak. |
| EHVAL: | (Hevl. C.) Korkular. Korkulacak hâller. Fenalıklar. |
| EHVAL-İ MUHAVVİFANE: | Dehşetli korkular. |
| EHVAR: | f. Şaşkın, şaşırmış kimse. Alık, sersem adam. |
| İçerisinde 'EHVA' geçenler | |
| CEHVA': | Açık. |
| DÂLL-İ Bİ-L FEHVÂ: | (Dâllibilfehvâ) Fık: Söylenen sözün veya ifâdelerin hülâsasından çıkan mânaya göre delil ve işaret olmak. |
| EHVAL: | (Hevl. C.) Korkular. Korkulacak hâller. Fenalıklar. |
| EHVAL-İ MUHAVVİFANE: | Dehşetli korkular. |
| EHVAR: | f. Şaşkın, şaşırmış kimse. Alık, sersem adam. |
| FEHVA: | (C.: Fehâvi) Mefhum, kavram, anlam, mânâ. |
| GEHVARE: | f. Beşik. |
| GEHVARE-GER: | f. Beşikçi. |
| GEHVARE-NİŞİN: | f. Beşikteki çocuk. |
| GEHVARE-NİŞİN: | f. Beşikteki çocuk. |
| KEHVARE: | f. Beşik. |
| LÜ'LÜ-İ ŞEHVÂR: | İri inci. |
| MEHVA: | (C: Mehâvâ) Sahrâ, çöl, * Uçurum, yar. * İki dağ arası. * İki şeyin arası. |
| MEHVARE: | f. Ay gibi. * Aylık maaş. Aylık ücret. |
| MEHVAT: | Çöl, sahra. * İki şeyin arası. |
| NEHVA: | Bir şey kasdetmek. Bir şey söylemeği istemek. * Bir şey yapmağa evvelden hazırlanmak. |
| REHVAC: | Kebabı iyi pişirmek. |
| SEHVA': | Geceden bir saat. |
| ŞEHVANÎ: | şehvetle ilgili, şehvete ait. * şehvete çok düşkün olan kimse. |
| ŞEHVANÎ: | Şehvetle ilgili, şehvete ait. * Şehvete çok düşkün olan kimse. |
| VEHVAH: | Yaban eşeğinin anırtısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHVAL : | (Hevl. C.) Korkular. Korkulacak hâller. Fenalıklar. |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |