Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHVEN: | Daha aşağı. Daha ucuz. Bayağı. Adi. Zararı az olan. En zararsız. |
| EHVEN-ÜŞ ŞER: | Ehven-i şerreyn de denir. İki şerli işin veya şeyin daha az zararlısı. (Bak: Adalet-i izafiye) |
| EHVENİYET: | Ucuzluk, ehvenlik, daha hafif, daha zararsızlık. |
| İçerisinde 'EHVEN' geçenler | |
| EHVEN-ÜŞ ŞER: | Ehven-i şerreyn de denir. İki şerli işin veya şeyin daha az zararlısı. (Bak: Adalet-i izafiye) |
| EHVENİYET: | Ucuzluk, ehvenlik, daha hafif, daha zararsızlık. |
| SEHVEN: | Yanlışlıkla, yanılmak suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHVEN-ÜŞ ŞER : | Ehven-i şerreyn de denir. İki şerli işin veya şeyin daha az zararlısı. (Bak: Adalet-i izafiye) |
| EHVEC : | En muhtaç, pek muhtaç. (Bak: Ahvec) |
| EHVA : | (Havvâ. dan) Siyah. Kararmış olan. |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |