Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EHYA: | (Bak: Ahyâ) |
| EHYA: | Ucuzluk. |
| EHYAN: | (Hîn. C.) Zamanlar. (Bak: Ahyân) |
| İçerisinde 'EHYA' geçenler | |
| DÂHİYE-İ DEHYÂ: | Çok büyük belâ, musibet. |
| DEHYA: | Te'kid için "Dahiye" lâfzına sıfat yapılır. "Dâhiye-i dehya" gibi. |
| EHYAN: | (Hîn. C.) Zamanlar. (Bak: Ahyân) |
| REHYAB: | f. Yolunu bulabilen, girebilen. |
| REHYAT: | Acizlik. * Zayıflık, süstlük. * Bir dengi birinden ağır etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EHYAN : | (Hîn. C.) Zamanlar. (Bak: Ahyân) |
| EHABB : | Çok sevgili. En sevgili. |