Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EKABB: | İnce belli. |
| İçerisinde 'EKABB' geçenler | |
| MÜTEKABBIZ: | (Kabz. dan) Toplanıp çekilen. *Asık suratlı, asık, çehreli. * Buruşup kasılan adale. |
| MÜTEKABBİL: | (Kabul. den) Kabul eden, üstüne alan. |
| TEKABBEL: | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEKABBELALLAH: | Allah kabul etsin (meâlinde duâ). |
| TEKABBUH: | (Kubh. dan) Çirkin görme. kötü sayma. |
| TEKABBÜL: | Kabul etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EKÂBİR : | (Ekber. C.) En büyükler. Pek büyükler. Devlet ricali. Rütbece büyük olanlar. |