| Kelime | Anlam |
|---|
| EKASİ: | (Aksâ. C.) En uzaklar, pek uzaklar. |
| EKASİ-İ BİLÂD: | Uzak beldeler, en uzak şehirler. |
| EKASİM: | (Aksam. C.) Aksamlar, paylar, kısmetler. |
| EKASİRE: | (Kisrâ. C.) Kisralar, şahlar. Eski Acem padişahları. |
| EKASİS: | (Kıssa. C.) Kıssalar, ibretli hikâye ve dersler. |
| İçerisinde 'EKASİ' geçenler |
|---|
| EKASİ-İ BİLÂD: | Uzak beldeler, en uzak şehirler. |
| EKASİM: | (Aksam. C.) Aksamlar, paylar, kısmetler. |
| EKASİRE: | (Kisrâ. C.) Kisralar, şahlar. Eski Acem padişahları. |
| EKASİS: | (Kıssa. C.) Kıssalar, ibretli hikâye ve dersler. |
| MEKÂSİB: | (Mekseb ve Meksib. C.) Kazançlar. Kazanç yer ve araçları. Kesbedilen ve kazanılan yerler. |
| MÜTEKÂSİF: | (Kesafet. den) Sıklaşmış, koyulaşmış, yoğunlaşmış. Sıklaşan, yoğunlaşan, koyulaşan, tekâsüf eden. |
| MÜTEKÂSİL: | Tekâsül eden. Üşenir ve tembel olan. |
| MÜTEKÂSİLÂNE: | f. Tembelce hareket ederek, üşengeçlik ve uyuşuklukla davranarak. |
| MÜTEKÂSİLÎN: | (Mütekâsil. C.) (Kesl. den) Üşenenler, tembellik yapanlar. |
| MÜTEKASİM: | Kısmet eden. * Aralarında bir şey taksim edenlerin her biri. * Birbiriyle kasemleşen, andlaşan. |
| MÜTEKASİR: | (Kesret. den) Çok çoğalan, tekâsür eden, çoğalmış. |
| TEKASİT: | (Taksit. C.) Taksitler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EKASİ-İ BİLÂD : | Uzak beldeler, en uzak şehirler. |
| EKASIR : | (Akser. C.) En kısalar, pek kısalar. |
| EKABB : | İnce belli. |