Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EKMEH: | Anadan doğma kör. Tepe,bayır, yüksek yer. |
| EKMEHİYYET: | Ekmehlik, anadan doğma körlük. |
| İçerisinde 'EKMEH' geçenler | |
| EKMEHİYYET: | Ekmehlik, anadan doğma körlük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EKMEHİYYET : | Ekmehlik, anadan doğma körlük. |
| EKME : | (C.: Ekemât-Üküm) Yüksek yer. |
| EKMAM : | (Kimm. C.) Tomurcuklar. Ağaç çiçeklerinin kapçıkları. |
| EKABB : | İnce belli. |