Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EKMEL-İ ENBİYA: | Nebilerin en mükemmeli, Peygamberimiz Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| İçerisinde 'EKMEL-İ ENBİYA' geçenler | |
| İçerisinde 'EKMEL-İ ENBİYA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EKMEL-İ MAHLUKAT : | Yaradılmışların en mükemmeli, Hz. Muhammed (A.S.M.) (Bak: Mefhar-i Kâinat) |
| EKMEL : | Mükemmel, en kâmil, eksiği olmayan, en mükemmel. |
| EKME : | (C.: Ekemât-Üküm) Yüksek yer. |
| EKMAM : | (Kimm. C.) Tomurcuklar. Ağaç çiçeklerinin kapçıkları. |
| EKABB : | İnce belli. |