Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ELİZ: | f. Sıçrama. Çifte, tekme. |
| İçerisinde 'ELİZ' geçenler | |
| FELİZALİK: | (Bak: Felihâzâ) |
| MÜSTELİZZ: | (Lezzet. den) Lezzet alan, tadına varan, tad alan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ELİBAB : | Durdurmak. Lâzım olmak. |
| ELÂ : | Arabçada söze başlarken kullanılır. İstiftah harfi tâbir edilir. Beş vecih üzere bulunur: 1 - Tevbih ve tenbih, 2 - İnkâr, 3 - İstifham-ı anin-nefiy, 4 - Arz, 5 - Teşvik ve rağbet ettirme, makamlarında. |