Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ELUF: | Ülfeti fazla, herkesle konuşup görüşmeye alışık olan kimse. |
| İçerisinde 'ELUF' geçenler | |
| SELUF: | Suya gelen develerin dâima önlerinde gelen deve. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ELUH : | Kasem, and, yemin. |
| ELÂ : | Arabçada söze başlarken kullanılır. İstiftah harfi tâbir edilir. Beş vecih üzere bulunur: 1 - Tevbih ve tenbih, 2 - İnkâr, 3 - İstifham-ı anin-nefiy, 4 - Arz, 5 - Teşvik ve rağbet ettirme, makamlarında. |