Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ELVE: | Yemin etmek, kasem. |
| ELVEDA: | Allah'a emânet olun. Allah'a ısmarladık (yerine söylenen bir ta'birdir). |
| ELVES: | Zayıf kimse. Ahmak kimse. |
| İçerisinde 'ELVE' geçenler | |
| BELVE: | Belâ. |
| CELVET: | Yerini, yurdunu terketme. * Tas: Abdin fenâfillah olup halvetten ayrılması. |
| CELVETİYE: | Eskiden mevcud bir tarikat ismi. |
| ELVEDA: | Allah'a emânet olun. Allah'a ısmarladık (yerine söylenen bir ta'birdir). |
| ELVES: | Zayıf kimse. * Ahmak kimse. |
| ROVELVER: | Fr. (Aslı: Revolver-Lüverver) Tabanca. Küçük silâh. Toplu tabanca. Altı patlar denilen, altı mermi alan tabanca. |
| SELVET: | Kalb rahatı. Gönül rahatı. |
| VELVELE: | Gürültü, patırtı. Birbirine karışık bağrışmalar. Şamata. |
| VELVELE-ENDÂZ: | f. Gürültü patırtı eden. Gürültücü. |
| VELVELE-ENGİZ: | f. Gürültü koparan, gürültü çıkaran. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ELVEDA : | Allah'a emânet olun. Allah'a ısmarladık (yerine söylenen bir ta'birdir). |
| ELVAH : | (Levha. C.) Levhalar. Tablolar. |
| ELÂ : | Arabçada söze başlarken kullanılır. İstiftah harfi tâbir edilir. Beş vecih üzere bulunur: 1 - Tevbih ve tenbih, 2 - İnkâr, 3 - İstifham-ı anin-nefiy, 4 - Arz, 5 - Teşvik ve rağbet ettirme, makamlarında. |