Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EM'Â: | (Miâ. C.) Bağırsaklar. |
| EM'Â-İ GALİZA: | Kalın bağırsaklar. |
| EM'Â-İ RAKİKA: | İnce bağırsaklar. |
| EM'AK: | (Meak. C.) Göz pınarları. |
| EM'AT: | Gövdesinde kılı olmayan kimse. Tüyü dökülen kurda "zi'b-i em'at" derler. |
| EM'AZ: | (C.: Emâız) Sert, sağlam, taşlı yer. |
| İçerisinde 'EM'Â' geçenler | |
| İçerisinde 'EM'Â' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |