Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMİR-ÜL CEYŞ: | Serasker, serdar, başkumandan. |
| EMİR-ÜL CEYŞ: | Serasker, serdar, başkumandan. |
| İçerisinde 'EMİR-ÜL CEYŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'EMİR-ÜL CEYŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMİR-ÜL MA' : | Amiral. Deniz kuvvetlerinde albaydan büyük rütbede bulunan subaylar. |
| EMİR : | (Bak: Emr) |
| EMİHE : | Koyunlarda meydana gelen uyuzluk. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |