Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMİRKULU: | Aldığı emri yapmağa mecbur olan, verilen emri yerine getirmekle görevli kimse. |
| İçerisinde 'EMİRKULU' geçenler | |
| İçerisinde 'EMİRKULU' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMİR : | (Bak: Emr) |
| EMİHE : | Koyunlarda meydana gelen uyuzluk. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |