Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMALİC: | (Ümluc. C.) Fidanlar, yapraklar, uzun yapraklı otlar. |
| İçerisinde 'EMALİC' geçenler | |
| İçerisinde 'EMALİC' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMALİS : | (İmlis"e". C.) Otsuz ve susuz sahralar, çöller. |
| EMALE : | (Bak: İmâle) |
| EMACİD : | (Emced. C.) Emcedler, en şanlılar, en şerefliler, eşrefler, en fazla haysiyet ve onur sahibi olan kimseler. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |