Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMAM: | Bir şeyin ön tarafı. |
| İçerisinde 'EMAM' geçenler | |
| CEMAMİH (CEMÛH): | Başı sert, yavuz at. |
| DEMAME: | Çirkinlik. |
| SEMAME: | (C.: Semâm) Bir nevi kuş. * Sür'atle yürüyen dişi deve. |
| YEMAME: | Ehlî güvercin. |
| ZEMAM: | (Bak: Zimam) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMACİD : | (Emced. C.) Emcedler, en şanlılar, en şerefliler, eşrefler, en fazla haysiyet ve onur sahibi olan kimseler. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |