Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMAN-HAH: | f. Eman isteyen, eman diliyen, aman diyen. |
| İçerisinde 'EMAN-HAH' geçenler | |
| İçerisinde 'EMAN-HAH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMAN : | Korkusuzluk. * Af ve yardım dileme. Eminlik. (Bak: Aman) |
| EMACİD : | (Emced. C.) Emcedler, en şanlılar, en şerefliler, eşrefler, en fazla haysiyet ve onur sahibi olan kimseler. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |