Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
EMED: Son, nihayet. Gayet. Encam, intihâ.
EMEDD: (Medd. den) Daha uzun, pek uzun, daha tavil.
EMEDD-İ A'MÂR: Ömürlerin en uzun olanı.
İçerisinde 'EMED' geçenler
CEMED: Dondurmak. * Buz, kar.
CEMEDÎ: (Cemed. den) Buz gibi, çok soğuk, bârid.
EMEDD: (Medd. den) Daha uzun, pek uzun, daha tavil.
EMEDD-İ A'MÂR: Ömürlerin en uzun olanı.
GAYR-I MUTEMED: Kendine itimad edilmeyen.
KEMED: Gam, tasa.
MEMEDD: (Masdar-ı mimî ve mekân ismi) Bir şeyin uzandığı, serildiği yer.
MİLEL-İ MÜTEMEDDİNE: Medenileşmiş milletler.
MU'TEMED: Kendine güvenilen. İtimad edilen kimse. Kendinden emin olunan. Ziyadesiyle doğru ve müstakim olan.
MU'TEMEDÜN-ALEYH: Kendisine itimad edilen ve güvenilen kimse.
MÜSTEMEDD: Kendisine yardım edilmiş olan, yardım edilen.
MÜTEMEDDİH: (C.: Mütemeddihîn) (Medh. den) Kendini medhedip öven. Temeddüh eden, övünen.
MÜTEMEDDİHÂNE: f. Kendini medhederek, övünerek.
MÜTEMEDDİHÎN: (Mütemeddih. C.) Kendini medhedenler, övünenler.
MÜTEMEDDİN: Medeni, görgülü, terakki etmiş. Şehirleşmiş olan. Bedeviliği, göçebeliği bırakıp medenileşmiş olan.
NEMED: f. Keçe.
NEMEDÎN: f. Keçeden yapılma.
NEMED-PÂRE: f. Keçe parçası.
NEMED-PUŞ: f. Keçe giyen. Derviş.
NEMED-ZÎN: f. At eğeri altına konulan keçe.
NEMED-PUŞ: f. Keçe giyen. Derviş.
REMED: Gözün ağrıması, göz kapağı iltihabı.
SEMED: Devamı gelmeyen sarnıç suyu.
TEMEDDÜD: Çekilmek. * Uzamak. * Gerinmek.
TEMEDDÜH: Kendi kendini övmek. Kendini beğendirmeğe çalışmak. böbürlenmek.
TEMEDDÜHÂT: (Temeddüh. C.) Temeddühler, böbürlenmeler.
TEMEDDÜN: Medenileşmek. şehirlileşmek. Medeni olmak.
TEMEDRU': Ferace ve kaftan giymek. Çarşaf giymek.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
EMEDD : (Medd. den) Daha uzun, pek uzun, daha tavil.
EME : (C.: İmâ-İmât) Câriye, kadın köle.
EM : Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...