Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMEK-DAR: | f. Emeği geçmiş, kıdem ve mükafâta hak kazanmış memur, hizmetçi. Eski ve sadık hizmetçi. |
| İçerisinde 'EMEK-DAR' geçenler | |
| İçerisinde 'EMEK-DAR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EME : | (C.: İmâ-İmât) Câriye, kadın köle. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |