Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMN Ü EMÂNET: | Emniyet ve eminlik. |
| İçerisinde 'EMN Ü EMÂNET' geçenler | |
| İçerisinde 'EMN Ü EMÂNET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMN Ü EMÂN : | Korkusuzluk ve emniyet hâli. |
| EMN Ü ÂSÂYİŞ : | Eminlik ve rahatlık, korkusuzluk, tehlikesizlik, güvenlik. |
| EMN : | Eminlik. Korkusuzluk. Emniyet. Bir şeye itimad etmek. İnsanda doğruluk ve imandan ileri gelen yüksek bir meleke ve kabiliyet. Rahatlık. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |