Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMRÎ: | (Emriye) Emirle ilgili, emre ait. |
| İçerisinde 'EMRÎ' geçenler | |
| MÜTEREMRİM: | (C.: Müteremrimîn) Bir şey söyleyecekmiş gibi harekette bulunduğu halde söylemeyip susan. |
| TEMRİ: | Hurmayı seven. |
| TEMRİD: | Binayı yüksek yapmak. |
| TEMRİG: | Yuvarlamak. |
| TEMRİH: | Hafifçe sürme. Uğuşturma. * Bulaştırmak. |
| TEMRİN: | Yumuşak etme. İdman ettirme. * Tekrarlatarak çalıştırma. Egzersiz. |
| TEMRİR: | Acılık verme. |
| TEMRİZ: | (Maraz. dan) Zayıf gösterme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMR : | İş buyurma. * Buyurulan şey. * Madde, husus, hâdise. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |