Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMR-İ HÂS: | Hususi emir. Belli bir şahsa verilen emir. Özel ve belli bir iş. |
| İçerisinde 'EMR-İ HÂS' geçenler | |
| İçerisinde 'EMR-İ HÂS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMR-İ HAK : | Hakk'ın emri, Allah'ın emri. Ölüm. |
| EMR-İ ADEMÎ : | Olması mümkün olan birşeyin sebeblerinden bir veya birkaçını yapmamakla o şeyin olmamasına sebep olmak. |
| EMR : | İş buyurma. * Buyurulan şey. * Madde, husus, hâdise. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |