Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EMVAT: | (Meyyit. C.) Meyyitler. Ölüler. |
| İçerisinde 'EMVAT' geçenler | |
| AHYÂ VÜ EMVÂT: | Diriler ve ölüler. |
| BA'S-UL EMVAT: | Ölmüşlerin dirilmesi. |
| DEFN-İ EMVAT: | Ölülerin gömülmesi. |
| HAŞR-İ EMVÂT: | Ölenlerin dirilerek bir araya toplanmaları. |
| İHYA-Yİ EMVAT: | Ölüleri diriltmek. |
| PÜR-EMVÂT: | Ölüler dolu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EMVÂC : | (Mevc. C..) Dalgalar. |
| EM : | Soru sorma mânasında atıf edatıdır. İstifham elifi mânasına da gelir. "Yahut, belki, yoksa" kelimeleriyle tercüme edilebilir. |