Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENİS(E): | (Üns. den) Dost, arkadaş, ünsiyet edilmiş olan. Alışılmış, kendisi ile ülfet edilmiş olan. Sevgili. Sulu ve ağaçlı yerlerde bulunan ve sesi gayet hoş bir kuş. Çeşitli nağmelerde öter, kâh deve gibi kükrer ve at gibi kişner; insana alışır. Yaban horozu. |
| İçerisinde 'ENİS(E)' geçenler | |
| İçerisinde 'ENİS(E)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENİS-İ DİL : | Gönül dostu. |
| ENİD : | Ham. * Henüz olmamış çığ nesne. * Değişik olmak. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |