Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENİSE: | Ateş, nar, od. |
| ENİSE: | f. Donmuş, pekişmiş şey. |
| İçerisinde 'ENİSE' geçenler | |
| İçerisinde 'ENİSE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENİS(E) : | (Üns. den) Dost, arkadaş, ünsiyet edilmiş olan. Alışılmış, kendisi ile ülfet edilmiş olan. Sevgili. * Sulu ve ağaçlı yerlerde bulunan ve sesi gayet hoş bir kuş. Çeşitli nağmelerde öter, kâh deve gibi kükrer ve at gibi kişner; insana alışır. * Yaban horozu. |
| ENİD : | Ham. * Henüz olmamış çığ nesne. * Değişik olmak. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |