Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENAM: | Halk. Bütün mahlukat. |
| ENAMİL: | (Enmele. den) Parmak uçları. |
| İçerisinde 'ENAM' geçenler | |
| ÂLEM-İ MENÂM: | Uyku âlemi, rüya âlemi. |
| AZZ-İ BENÂM: | Parmak ısırma. |
| BENAM: | Parmak ucu. |
| ELSİNE-İ ENAM: | Mahlukatın dilleri. Halkın dilleri. |
| ENAMİL: | (Enmele. den) Parmak uçları. |
| HAVALENAME: | f. Posta gibi vasıtalarla para göndermek üzere yazılan havale mektubu. |
| HAYR-UL ENAM: | (Bak: Hayr-ül Vera) |
| MENAM: | Uyku. Uyku zamanı. * Rüya. Düş. * Uyunacak yer, yatak odası. |
| MENAME: | Yatak, döşek. |
| MENAMEN: | Uyuyarak. Uykuda olarak. |
| MUKAVELENAME: | Anlaşma yazılı olan kâğıt. Mukavele yapılan kâğıt. |
| MÜFTİY-ÜL ENAM: | Şeyh-ül İslâmın bir ismi. Herkesin müftüsü. |
| MÜTAREKENÂME: | f. Mütareke için tarafların imzaladıkları vesika. |
| PENAM: | f. Gizli, saklı. Örtülü. |
| SENAM: | (C.: Esnâm-Esnime) Deve hörgücü. * Her nesnenin yücesi, yükseği. |
| SEYR-İ FİLMENÂM: | Uykudaki veya rüyadaki seyr. (Bak: Seyr) |
| SEYYİD-ÜL ENAM: | Bütün mahlukatın efendisi. Muhammed (A.S.M.) |
| TEŞHİRGÂH-I ENÂM: | f. Mahlukatın herkese gösterildiği yer, dünyâ. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENAMİL : | (Enmele. den) Parmak uçları. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |