Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENAR: | f. Nar meyvesi. |
| İçerisinde 'ENAR' geçenler | |
| BERKENAR: | f. Hâşiye. Kenara yazılan yazı. Kenarda. |
| DER-KENAR: | Kenarda bulunan, hâşiye. Bir sahifenin kenarına çıkarılan yazı. |
| KENAR: | f. Çevre, kıyı, Sâhil, deniz kıyısı. * Köşe, uç. * Son, nihâyet. * Çember. * Etrâfı çevrilen şey. * Kucaklama. Kucağa alma. |
| KENAR-I ÂSMÂN: | Ufuk. |
| KENARE: | f. Kıyı, kenar. * Kucak. * Kasap çengeli. Kayış asılan çengel. |
| KENAR-GİR: | f. Fıçı çemberi. |
| MENAR: | Nur yeri. Fener kulesi. * Câmi minâresi. * Yol işaretleri. |
| MENARE: | (C: Menâr-Menâvir) Alâmet, işaret. * Kandil. * Minare. |
| ŞENAR: | Büyük utanç, ayıp. |
| YENARIK: | Yassı bilezik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |