Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENBEL: | En şerefli. |
| İçerisinde 'ENBEL' geçenler | |
| BENBEL: | f. Ekşi şey. * Ekşi elma. |
| HENBELE: | Topal sırtlanın yürümesi. |
| MENBEL: | Tembel, uyuşuk. |
| TENBEL: | (Tembel) f. Üşenen, üşengeç. * İşte ağır, davranan ağır yürüyen, ağır hareketli. |
| TENBEL-HÂNE: | f. Memurları iş görmez olan dâire; fertleri tenbel olan ev. Tenbeller yuvası. |
| TENBELİT: | f. Hayvan yükü. Küçük yük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENBER : | Kadın tuzluğu adı verilen ufacık kara yemiş. |
| ENB : | Horlamak, tahkir etmek. Ayıplamak. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |