Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENBESTE-DEM: | f. Miskin, uyuşuk kişi. Tenbel, gayretsiz kimse. |
| İçerisinde 'ENBESTE-DEM' geçenler | |
| İçerisinde 'ENBESTE-DEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENBESTE : | f. Koyulaşmış, katılaşmış, sıvılığını kaybetmiş. * Uyuşmuş, miskinleşmiş insan. |
| ENBEL : | En şerefli. |
| ENB : | Horlamak, tahkir etmek. Ayıplamak. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |