Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENCÂM: | Son, nihayet, netice. |
| ENCÂM-I KÂR: | İşin neticesi, amelin sonu. |
| İçerisinde 'ENCÂM' geçenler | |
| ENCÂM-I KÂR: | İşin neticesi, amelin sonu. |
| HENCAM: | f. Elinden iş gelmeyen, beceriksiz kimse. |
| SERENCAM: | f. Başa gelen, baştan geçen ibretli hadise. * Bir işin sonu. * Vak'a. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENCÂM-I KÂR : | İşin neticesi, amelin sonu. |
| ENCAD : | (Necd. C.) Yüksek yerler, yüce mekânlar. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |