Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENDAM: | f. Beden. Vücud. Vücudun tenasübü. Vücudun görünüşü. Letafet. İntizam ve üslub. |
| ENDAM-I MEVZUN: | Düzgün endam, düzgün beden. |
| ENDAMÎ: | f. Vücuda uygun, bedene münasib, biçimli. |
| İçerisinde 'ENDAM' geçenler | |
| AB-ENDAM: | f. Güzellik. Güzel endam. |
| ARZ-I ENDÂM: | Boy-pos gösterme. |
| BED-ENDAM: | f. Endâmı bozuk, biçimsiz, çarpık. |
| ENDAM-I MEVZUN: | Düzgün endam, düzgün beden. |
| ENDAMÎ: | f. Vücuda uygun, bedene münasib, biçimli. |
| GÜLENDAM: | f. Güzel endâmlı, boyu gül gibi nâzik ve lâtif olan. |
| HEFT-ENDAM: | Vücudumuzda yedi organ. |
| HOŞENDAM: | f. Boyu bosu güzel ve düzgün olan. |
| HÜSN-Ü ENDAM: | Vücut güzelliği. |
| HOŞENDAM: | f. Boyu bosu güzel ve düzgün olan. |
| NA-ENDAM: | f. Muntazam olmıyan. Biçimsiz, gayr-ı muntazam. |
| NÂZİK-ENDÂM: | f. Lâtif ve güzel vücutlu. Nâzik endamlı. |
| SERV-ENDAM: | f. Selvi boylu. Uzun ve biçimli boylu olan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENDAM-I MEVZUN : | Düzgün endam, düzgün beden. |
| ENDA' : | Yüksek, yüce, âlâ. * (Nedâ. C.) Nedâlar, çiğler, şebnemler. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |