Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENDERÎ: | Kalın ip, halat. Şam yakınında bir köyün adı. Bir dağ adı. |
| İçerisinde 'ENDERÎ' geçenler | |
| BAHŞ-I KALENDERÎ: | Cömertçe ihsan yapma, dağıtma. |
| KALENDERÎ: | f. Feylesofluk; kalenderlik; dervişlik; serserilik. * Edb: Halk edebiyatı tâbirlerindendir. Halk şâirleri "mef'ulü, mefaîlü, mefaîlü, feûlün" vezninde tanzim ettikleri gazele bu adı verirler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENDER : | (Nâdir. den) Çok az, pek az bulunan, daha nâdir. * (C.: Enâdir) Harman yeri. |
| ENDEK : | f. Az, kalil. * Yaşı küçük, küçük yaşlı. |
| ENDA' : | Yüksek, yüce, âlâ. * (Nedâ. C.) Nedâlar, çiğler, şebnemler. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |