Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENFAR: | (Nefir. C.) Cemaatler, topluluklar, cemiyetler. Halk, ahali, kalabalıklar, izdihamlar. |
| İçerisinde 'ENFAR' geçenler | |
| İçerisinde 'ENFAR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENFA' : | Daha nâfi. Daha menfaatli. Pek faydalı. |
| ENF : | Burun. Koku ve teneffüse mahsus âzâ. * Bir şeyin ucu veya evveli veya en şiddetlisi. * Bir şeyin sivri yeri. * Bir şeyin en şerefli olan yeri. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |