Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENFAS: | (Nefes. C.) Nefesler. Soluklar. Ruhlar. Canlar. Cevherler. Duâlar. |
| ENFAS-I HAYRİYYE: | Hayırlı nefesler. |
| ENFAS-I MA'DUDE: | Sayılı nefesler. İnsan hayatı. Miktarı muayyen olan ömür dakikaları. |
| İçerisinde 'ENFAS' geçenler | |
| ENFAS-I HAYRİYYE: | Hayırlı nefesler. |
| ENFAS-I MA'DUDE: | Sayılı nefesler. İnsan hayatı. Miktarı muayyen olan ömür dakikaları. |
| HATME-İ ENFÂS: | Nefesleri tükenmek. Ölmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENFAS-I HAYRİYYE : | Hayırlı nefesler. |
| ENFA' : | Daha nâfi. Daha menfaatli. Pek faydalı. |
| ENF : | Burun. Koku ve teneffüse mahsus âzâ. * Bir şeyin ucu veya evveli veya en şiddetlisi. * Bir şeyin sivri yeri. * Bir şeyin en şerefli olan yeri. |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |