Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENGEL: | f. İlik, düğme. Sözü sohbeti çekilmeyen kaba kimse. |
| ENGEL: | t. (Bak: Mâni') |
| İçerisinde 'ENGEL' geçenler | |
| CENGEL: | f. Orman. Ağaç topluluğu. |
| CENGELİSTAN: | f. Sık ağaçlık, orman, sazlık yer. |
| ÇENGEL: | f. Pençe. * Bir şey asmağa yarayan alet. * Orman, ağaçlık yer. |
| JENGELE: | f. Çatal tırnaklı hayvan. * Hayvanda bulunan çatal tırnak. |
| ZENGEL(E): | f. Çıngırak. * Çan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENGAM : | f. Vakit, zaman, an. Mevsim. (Aslı: Encam'dır.) |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |