Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ENHA: | (Nahv. C.) Nahvlar, taraflar, canibler, cihetler, yanlar. Yollar, tarikler. |
| ENHAR: | (Nehr. C.) Nehirler, çaylar, ırmaklar. (Bak: Enhür) |
| ENHAR-I AMÎKA: | Derin olan nehirler. |
| ENHAS: | En uğursuz, pek uğursuz. Eş'em. |
| İçerisinde 'ENHA' geçenler | |
| ENHAR: | (Nehr. C.) Nehirler, çaylar, ırmaklar. (Bak: Enhür) |
| ENHAR-I AMÎKA: | Derin olan nehirler. |
| ENHAS: | En uğursuz, pek uğursuz. Eş'em. |
| FENHAR: | Büyük taş. |
| İK'AR-I ENHAR: | Nehirlerin derinleştirilmesi. |
| MENHAR: | (C.: Menâhir) Hayvan kesilecek yer. Hayvan boğazlanan yer. Mezbaha. |
| MENHAT: | Mâni, nehyedici, engel. |
| TENHA: | f. Boş yer. Kimsesiz yer. * Yalnız, tek. |
| TENHANİŞİN: | f. Tek başına oturan. Yalnız oturan. |
| TENHAREV: | f. Yalnız giden. |
| TENHAYÎ: | f. Yalnızlık, ıssızlık, tenhalık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ENHAR : | (Nehr. C.) Nehirler, çaylar, ırmaklar. (Bak: Enhür) |
| ENA : | Ermek, idrak. * Saat. |