Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERİC: | Güzel koku. Misk, anber ve ıtır gibi hoş ve lâtif olan şeylerin kokusu. |
| İçerisinde 'ERİC' geçenler | |
| BERİCEN: | f. İçerisinde ekmek pişirilen ocak veya fırın. |
| MERİC: | Çalkantılı, dalgalı. |
| MERÎC: | Muzdarip, sıkıntılı. * Çeşitli nesne, muhtelif. Karışık, muhtelit. |
| MÜNDERİC: | Yer almış. İndirac eden, derc olunan. * Bir şeyin içine konulmuş bulunan. İçinde bulunan. |
| MÜNDERİCÂT: | İçindekiler. Dercolunmuş olanlar. |
| MÜNFERİC: | İnfirac eden. Çok açık. Açılan, genişleyen. * Gam, gussa ve kederden kurtulmuş. * Arası geniş. Açık olan. İki tarafı birbirinden uzak olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERİD : | Besili, semiz. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |