| Kelime | Anlam |
|---|
| ERİH: | Râyiha-i tayyibe. Temiz ve güzel koku. |
| İçerisinde 'ERİH' geçenler |
|---|
| CERİH: | (Cerh. den) Mecruh. Yaralanmış, yaralı. |
| CERİHA: | Yara. Çürüklük. |
| CERİHA-DÂR: | f. Cerihalı, yaralı. |
| FERİH: | Sevinçli, ferahlı. Fahur. Ferhan. |
| FERİHAN: | (Fârihan) Sevinçli olarak, iftihar ederek. |
| FERİH FAHUR: | Sevinçli olarak, iftihar ederek. |
| KERİH: | İğrenç, tiksindirici. * Muharebe ve cenkte olan şiddet. * Pis, çirkin, fena şey. * Nefse kerahetlik vercek kabahat. |
| KERİH-ÜL MANZAR: | Görünüşü ve manzarası çirkin ve iğrenç. |
| KERİH-ÜN NEFES: | Nefesi ve ağzı pis kokan. |
| KERİHE: | (C.: Kerâih) Nefret edilecek, iğrenç şey. |
| KERİHET: | Harpte şiddet. * Zahmetli ve meşakkatli olan. |
| MERİH: | Koz: Güneş etrafında seyreden seyyarelerden dünyadan sonra güneşe en yakın olanı. (Aslı: Merrih veya Mirrih okunur.) * Mars. |
| MERİH: | Beyaz servi. |
| MUKTERİH: | Bir şeye kasd eden, araştıran. * Yeniden meydana çıkaran. * Düşünmeden, aklına geldiği gibi söyleyen, iktirah eden. |
| MÜFTERİH: | (Ferah. dan) Keyifli, neşeli. Şen, ferah içinde olan. |
| MÜNSERİH: | Çabuk ve çevik davranan. * Hızlı hızlı giden hayvan. |
| MÜNŞERİH: | (Şerh. den) İnşirahlı, gönlü sıkılmayan, neş'eli. |
| MÜNŞERİH-ÜL BÂL: | Gönlü neşeli. |
| MÜSTERİH: | (Rahat. dan) İstirahat eden, rahat bulan. |
| MÜSTERİH-ÜL BÂL: | İçi rahat, gönlü müsterih. |
| MÜSTERİHÂNE: | İçi rahat olarak, gönül rahatlığı ile. |
| MÜNŞERİH-ÜL BÂL: | Gönlü neşeli. |
| SERİH: | (C.: Serâyih) Nâlin kayışı. |
| ŞERİHA: | (C.: Şerâih) Vücuttan kopmayarak ayrılmış olan et parçası. * Et dilimi. |
| VERİHA: | Çok sıvı hamur. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ERİC : | Güzel koku. Misk, anber ve ıtır gibi hoş ve lâtif olan şeylerin kokusu. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |