Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERİKE: | Taht. Padişahın tahtı. Oturulacak yer. Koltuk. |
| ERİKE-ÂRÂ: | f. Tahtı güzelleştiren, süsleyen (Padişah.) |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| ERİKE-PİRÂ: | f. Tahtı süsleyen, pâdişah. |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| İçerisinde 'ERİKE' geçenler | |
| BERİKE: | Yırtmak. Paralamak. * Un helvası. |
| ERİKE-ÂRÂ: | f. Tahtı güzelleştiren, süsleyen (Padişah.) |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| ERİKE-PİRÂ: | f. Tahtı süsleyen, pâdişah. |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| TERİKE: | (C.: Terâyik) Evlenmeyip evde kalmış olan kız. * Deve kuşunun yabana bıraktığı yumurta. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERİKE-ÂRÂ : | f. Tahtı güzelleştiren, süsleyen (Padişah.) |
| ERİC : | Güzel koku. Misk, anber ve ıtır gibi hoş ve lâtif olan şeylerin kokusu. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |