Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERBAB: | f. Ulu, ulvi, âlâ. Reis, başkan, şef. |
| ERBAB: | (Rab. C.) Sahipler. Rabler, Terbiyeciler. Bâtıl ilâhlar. Türkçede diğer bir mânası: Maharet sahibi, elinden iyi iş çıkan kimse. Bir işin ehli. |
| ERBAB-I DENÂET: | Alçak ve rezil kimseler. |
| ERBAB-I GARAZ: | f. Garaz sahibleri, kötü niyetliler. |
| ERBAB-I SİYER: | Tarihçiler. Peygamberimiz Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) hayatını bilenler. |
| İçerisinde 'ERBAB' geçenler | |
| ERBAB-I DENÂET: | Alçak ve rezil kimseler. |
| ERBAB-I GARAZ: | f. Garaz sahibleri, kötü niyetliler. |
| ERBAB-I SİYER: | Tarihçiler. Peygamberimiz Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) hayatını bilenler. |
| RABB-ÜL ERBAB: | Bütün sâhiblerin, terbiyecilerin Rabbi, Allah. (C.C.) |
| TERBAB: | Toprak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERBAB-I DENÂET : | Alçak ve rezil kimseler. |
| ERBAA : | Dört. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |