Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERDİYE: | (Rıdâ. C.) Baş örtüleri. |
| İçerisinde 'ERDİYE' geçenler | |
| FERDİYET: | Cenâb-ı Hakk'ın birliği. Vahdetle bütün kâinata birden tasarruf eden Allah'ın (C.C.) sıfatı. (Bak: Tevhid.)Ferdiyet mânası insanlara isnad edilirse: Sadece bir olup, benzeri dünyada bulunmayan kimsenin sıfatı olur. Sadece Kur'andan ders alarak irşadda bulunabilen büyük velilik. Hiçbir şahsı merci yapmadan doğrudan doğruya Kur'andan ders alan ve ders veren büyük zâtın makamıdır. |
| MERDİYE: | (Bak: Marziye) |
| TERDİYE: | (Ridâ. dan) Örtme. Örtü ile kapatma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERD : | f. Öfke, kahır, kızgınlık, hiddet. * Un. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |